เปทรูชก้า (Petrushka) เรื่องราวเจ้าตัวตลกที่น่าสงสาร ปรากฏใน โนดาเมะ เล่ม9 ซึ่งเป็นที่โนดาเมะจังใช้แข่งในการประกวดรอบสุดท้าย
พอคิดว่าอยากหาเรื่องอะไรน่าสนใจลงในห้องสมุดบอร์ดนี้บ้าง เลยนึกถึงเปทรูชก้าขึ้นมา
ข้อมูลทั้งหมดนี้ เราเป็นคนรวบรวมมาจากหนังสือหลายๆเล่ม รวมถึงแปลจาก wikipedia ด้วย

บอกได้เลยว่าสนุกมากๆ ถึงจะเป็นภาษาอังกฤษแต่ไม่น่าเบื่อเลย ตอนเราแปลเหมือนกับเล่นถอดรหัสไปทีละตัวๆค่ะ
ถึงจะมีเยอะแต่อยากให้ลองอ่านดูนะคะ ดูแต่เนื้อเรื่องก็ได้ สนุกจริงๆ ^^
รับรองว่าไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน แล้วคุณจะรู้ว่าบทเพลงธรรมดาๆนั้นยิ่งใหญ่ๆอย่างไร

--------------------------------------------------------------------

Petrushka



เกี่ยวกับ Stravinsky : Stravinsky Igor อีกอร์ สตราวินสกี (1882-1971) นักแต่งเพลงชาวรัสเซีย ภายหลังโอนสัญชาติเป็นฝรั่งเศสในปี 1934 และต่อมาในปี 1945 โอนสัญชาติเป็นอเมริกัน สร้างมิติใหม่ในการใช้เสียงประสาน ใช้ออสตินาโด โพลิคอร์ด บันไดเสียงสังเคราะห์ ผสมผสานกับบันไดเสียงมาตรฐาน และโมดเพลงโบสถ์ใช้จังหวะตึงตังในกระแสคนเป่าให้ความสำคัญกับเครื่องลมมากกว่าเครื่องสาย สร้างเสียงวงดุริยางค์ในรูปแบบแปลกใหม่ แต่ในบางช่วงก็เป็นเพลงในกระแสคลาสสิกใหม่ เป็นนักแต่งเพลงแห่งยุคศตวรรษที่20 ที่มีกระบวนการประพันธ์เพลงหลากหลายที่สุด แต่งเพลงทุกประเภท

เกี่ยวกับ Petrushka : ชื่อเพลงบัลเลต์แต่งโดยสตราวินสกี เมื่อปี 1991 ต่อมาเรียบเรียงเป็นเพลงชุด สำหรับวงดุริยางค์ ใช้ทำนองเพลงพื้รบ้านใช้ไวยากรณ์เสียงประสานแปลกใหม่ เช่น คอร์ทขนาน ระบบอิงกุญแจเสียงคู่ บิคอร์ท เพทรชุทก้าได้รับการอ้างอิงในทฤษฏีการประสานเสียง
เนื้อเรื่องเริ่มด้วย งานรื่นเริงในรัสเซีย ตัวเอกของเรื่องเป็นเด็กชาวนาน่าเอ็นดู หลงรักนักเต้นลับเลต์แต่ไม่สมหวัง เพทรุชก้าถูกฆ่าตายด้วยเงื้อมมือของคนรักนักเต้นบัลเลต์ ในตอนจบตัวละครทุกตัวกลับไปเป็นตุ๊กตาเหมือนเดิม

อ้างอิงจาก: ดนตรีคลาสสิก บุคคลสำคัญและผลงาน.พิมพ์ครั้งที่1.สำนักพิมพ์จุฬาฯ .2550, 204หน้า

เนื้อเรื่อง:
บทเพลงที่ประพันธ์โดย Alexander Benois และ Ignor Starvinsky แสดงเปิดตัวที่งาน Shavetride ใน St. Peterburg งานรื่นเริ่งของรัสเซีย ก่อนฤดูถือบวชในศาสนาคริสต์ (Lent) ที่เปรียบเสมือนงานรื่นเริงในคริสต์ศาสนา (Mardi Gras) เป็นช่วงเวลาที่ประชาชนรื่นเริงยินดีก่อนการอยู่อย่างสงบตลอดช่วงเทศกาลอันยาวนาน

การดัดแปลงเพลงสำหรับวงออเคสตร้าของสตราวินสกีและการเปลี่ยนแปลงจังหวะดนตรีอย่างรวดเร็ว พรรณาถึงการเร่งรีบและกุลีกุจอในงานเทศกาล
คนหมุนหีบเพลงและเด็กสาวเต้นระบำสร้างความบันเทิงแก่ฝูงชน คนเล่นกลองป่าวประกาศถึงการปรากฏตัวของพ่อมดแก่ ผู้ยั่วยวนให้ตกเป็นผู้รับใช้

ทันใดนั้นเอง การแสดงก็เริ่มขึ้นบนโรงละครหลังน้อย ขณะที่พ่อมดแก่แนะนำเจ้าหุ่นกระบอกที่ไม่มีชีวิต เพทรุชก้า, นักเต้นบัลเลต์ และ แขกมุร(คนใจโหด)
พ่อมดแก่ได้ร่ายมนตร์ไปยังฟรุทของเขา หุ่นกระบอกก็มีชีวิต กระโดดจากแท่นเล็กๆของพวกมันและเต้นรำแบบรัสเซียอย่างแข็งขัน ท่านกลางความประหลาดใจของผู้มาเยือน


ฉากที่สอง

หลังจากการแสดงดังกล่าวสิ้นสุดลง เป็นฉากในห้องของเพทรูชก้า ผนังที่ถูกทาด้วยสีมืดๆ ประดับด้วยดาวสีดำมากมาย และพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว พร้อมด้วยเสียงดังโครมครามกึกก้อง พ่อมดได้เตะเพทรูชก้าลงในกรงอันเน่าเหม็น!!

เห็นได้ว่าเพทรูชก้านั้นเป็นตัวอย่างของชีวิตอันโศกสลดเบื้องหลังการแสดง ถึงแม้ว่าเพทรูชก้าจะเป็นหุ่นกระบอก แต่เขาก็มีความรู้สึกนึกคิดดังเช่นมนุษย์
รวมไปถึงความขมขื่นที่พ่อมดแก่ได้ตราไว้แก่เขา เช่นเดียวกับความรักที่มีให้แก่นักเต้นบัลเลต์สาวสวย

ภาพใบหน้าอันถมึงทึงของพ่อมดถูกแขวนไว้ด้านบนเพื่อย้ำเตือนเพทรุชก้าว่าเขาเป็นเพียงหุ่นกระบอก เพทรุชก้าที่โกรธเป็นไฟและเขย่ากำปั้นของเขา ภายใต้การจ้องมองของพ่อมด เพทรุชก้าได้พยายามหลบหนีจากคุก แต่ทว่ากลับล้มเหลว

นักเต้นบัลเลต์ได้เข้ามาในห้อง เพทรุชก้าพยายามที่จะแสดงความรักของเขาแก่เธอ แต่นักเต้นบัลเลต์กลับปฏิเสธตัวตนอันน่าสงสารของเพทรุชก้า
ขณะที่พ่อมดปฏิบัติต่อเพทรุชก้าอย่างทารุณ นักเต้นบัลเลต์ก็ได้หมั้นหมายกับแขกมุร นั่นเป็นเหตุให้เพทรุชก้าผู้แสนจะอ่อนไหวที่น่าสงสารต้องสะเทือนใจ


ฉากที่สาม

ผู้ฟังจะทราบว่าแขกมุรเป็นตัวอย่างของชีวิตอันสุขสบายเหนือเพทรุชก้านัก ห้องของแขกมุรภายนอกดูเรียบร้อย และสุรุ่ยสุร่าย ทาด้วยสีแดงสว่างสดใส สีเขียว และสีฟ้า ที่ผนังและพื้นห้องประดับประดาด้วย กระต่าย ต้นปาล์ม และดอกไม้ประหลาดๆมากมาย
แขกมุรนั่งอยู่อย่างสบายใจบนเก้าอี้ยาว และเล่นอยู่กับผลมะพร้าง เขาพยายามตัดมันด้วยดาบโค้ง ทันทีที่เขาล้มเหลว เขาจึงเชื่อว่าเจ้าผลมะพร้าวนั่นต้องเป็นพระเป็นเจ้าอย่างแน่แท้

พ่อมดได้ส่งนักเต้นบัลเลต์ไปยังห้องของแขกมุร เธอถูกความหล่อเหลาของแขกมุรดึงดูดเข้าในทันใด นักเต้นบัลเลต์เล่นเพลงทะลึ่งบนทรัมเปตของเล่น และเริ่มเต้นรำกับแขกมุร

เพทรุชก้าเป็นอิสระจากคุกในที่สุด พ่อมดได้ส่งเขาไปยังห้องของแขกมุรเพื่อขัดขวางความสงบของนักเต้นบัลเลต์
เพทรุชก้าเข้าเล่นงานแขกมุร แต่ไม่นานนัก สภาพของเขาที่ทั้งตัวเล็กและอ่อนแอเป็นอย่างมาก แขกมุรได้หวดเพทรุชก้าออกไป พร้อมกับเฆี่ยนตีเพทรุชก้า และหลบหนีออกจากห้อง

ฉากที่สี่และฉากสุดท้าย

กลับเข้าสู่งานรื่นเริงในช่วงเย็น วงออเคสคร้านำเสนอสีสันแห่งการเต้นรำแบบรัสเซีย ขณะที่ช่วงต่อไปนั้นไม่กล่าวถึงการเข้าออกของตัวละครบนเวที
สิ่งแรกและสะดุดตามากที่สุดคือการเต้นรำ Wet-Nurses ด้วยจังหวะเพลง Down The Petersky Road จากนั้นเป็นการแสดงของชาวชนกับกับหมีเต้นรำ ตามมาด้วยกลุ่มยิปซี, คนขับรถม้า และ คนเลี้ยงม้า และผู้เต้นรำสวมหน้ากาก

ขณะที่ผู้ประกอบพิธีแต่งงานกำลังยกแขนขึ้น มีเสียงร้องไห้ดังจากโรงละครหุ่น! ทันใดนั้นเอง เพทรุชก้าได้วิ่งตัดฉาก ตามมาด้วยแขกมุรที่ตามล่าอย่างดุเดือดพร้อมขวานด้ามหนึ่ง!! ฝูงชนหวาดกลัวทันทีที่แขกมุรคว้าตัวเพทรุชก้าเอาไว้ได้ และฟันเขาให้ตายเสีย!

ตำรวจได้ไต่สวนพ่อมดแก่ พ่อมดพยายามทำให้พวกเขาสงบลง โดยการเขย่าเอาขี้เลื่อยจากร่างไร้วิญญาณของเพทรุชก้า เพื่อย้ำเตือนทุกคนว่าเขาเป็นเพียงหุ่นกระบอกไม้

ค่ำแล้ว..ฝูงชนพากันแยกย้ายกลับ พ่อมดได้จากไป ทิ้งไว้เพียงร่างที่อ่อนปวกเปียกของเพทรุชก้า วิญญาณของเพทรุชก้าปรากฏบนหลังคาของโรงละครหลังน้อย
การร่ำไห้ของเขาในตอนนี้อยู่ในรูปของความโกรธแค้น เพทรุชก้าตายไปเพียงความสนุกสนานของเขา
ความรู้สึกที่นิ้วหัวแม่มือทั้งสองยังคงทรมาน จากไม้และฟางของร่างไร้วิญญาณของเขา

ตอนนี้มีเพียงเขาแต่ผู้เดียวอย่างแท้จริง พ่อมดแก่นั้นหวาดกลัวที่จะเห็นวิญญาณที่หลบซ่อนอยู่ของเพทรุชก้า เขาวิ่งหนีไปพลางกับการเหลือบมองข้ามบ่าอย่างหวาดกลัวครั้งหนึ่ง..

และแล้ว เวทีก็เงียบสงบ เหลือไว้เพียงผู้ฟังที่ยังสงสัยไม่คลายว่า ใครคือตัวจริง และ ใครที่ไม่ใช่


แปลจาก: Wikipedia.org
บรรยายประกอบ: วุ่นรักนักดนตรี (Nodame Cantabile) เล่ม 9
ภาพประกอบ: Orussians และ Croquetworld

--------------------------------------------------------------------

จบแล้วค่ะ เป็นยังไงบ้าง ^^

เชื่อไหมว่านี้ เราใช้เวลาทำ 5 ชั่วโมงค่ะ ใช้หนังสือ2เล่ม กับข้อมูลจาก wikipedia ภาษาอังกฤษ
ฟังซีดี Hana Kimi วนไป5รอบแล้ว แปลตั้งแต่ทุ่มกว่า แวะไปอาบน้ำสักชั่วโมงแล้วมาแปลต่อจนถึงตี1 วันรุ่งขึ้นตื่นเช้าไปเรียนไวโอลิน

ถ้าเป็นเรื่องพวกนี้เราทุ่มอยู่แล้วค่ะ ถามว่าน่าเบื่อมั้ย เราว่าไม่เลยอย่างที่บอกคือ เหมือนกับเล่นเกมหาคำตอบเลยค่ะ
ของอย่างนี้เราไม่แปลผ่านๆอยู่แล้ว ภูมิปัญญาม.3อ่ะนะ! เราเปิดดิกมา3เล่ม (อังกฤษ-ไทย2เล่ม อังกฤษ-อังกฤษอีกเล่ม) ดิกในเน็ตอีกหนึ่ง
เช็คแทบทุกคำค่ะ บางคำหลุดมาจากโลกไหนก็ไม่รู้ เปิดมา3เล่มยังไม่มีก็มี เราเลยวิ่งขึ้นวิ่งลงชั้น1ไปชั้น3 ชั้น3ไปชั้น1 เพื่อมาหาข้อมูลในคอมค่ะ

ฉะนั้น เราขอร้องนะคะ ได้โปรดอย่าคัดลอกไปโพสต์ที่อื่นเลย กระทู้นี้เราปล่อยฟรีค่ะ ใครจะเข้ามาอ่านเมื่อไรก็ได้
ถ้าอยากนำไปแบ่งปันเพื่อนๆ กรุณาลงเป็นลิ้งค์แทนนะคะ
อ่านแล้วถ้าชอบ หรือพอจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง คอมเม้นต์ให้เราหน่อยจะเป็นพระคุณมากๆ

แล้วจะหาอะไรดีๆมาลงให้อีกนะคะ ^^

เปนกำลังใจให้คับ

อ่านเรื่องราวของ เปทรูชก้าแล้ว สะเทือนใจมากๆเลยค่ะ
จริงๆแล้วยิ่งมานึกถึงฉากที่บรรยายเรื่องเปทรูชก้าในโนดาเมะแล้วเข้าใจความรู้สึกของโนดาเมะเลยนะคะ

"ความสุขยามนึกถึงสิ่งอันสุดเอื้อม..." แล้วภาพในหน้าถัดมาของหนังสือการ์ตูนก็เป็นภาพของจิอากิที่กำลังฟัง เปทรูชก้าของโนดาเมะอยู่

"จุดจบแสนเศร้าของเปทรุชก้า เจ้าตัวตลกผู้มิอาจแยกแยะได้ว่า สิ่งใดคือฝัน สิ่งใดคือความจริง..." ข้อความนี้ประกอบกับหยดน้ำตาของโนดาเมะในตอนท้ายของการแข่งขัน มันสะเทือนใจมากๆเลยค่ะ

ขอบคุณคุณภามากๆเลยนะคะ ที่นำเรื่องราวความรู้ดีๆแบบนี้มาแบ่งปันกัน

น่าสงสารเปทรูซก้าจัง
ขอบคุณเวบมาสเตอร์ค่ะ